Alles herken ik, alles ben ik.

Mijn ziel verlangt er naar om één te worden met de sterren, om zo ver te reiken tot de sterren.
Om één te zijn met de bomen, de natuur, de zon.
Mijn ziel verlangt er naar om samen te smelten met het leven, met die onzichtbare kracht die alles bij elkaar houdt.
Mijn ziel verlangt er naar om uit te reiken, om vrij te zijn!

De voldoening die mijn ziel voelt, alleen al bij dit idee, is intens.
Het zet mij in vuur en vlam!

Ik proef die mystieke ervaring van het leven, mijn ziel hunkert ernaar.
Het is of dat het me zo bekend voor komt…
één zijn.

Het is of dat ik overal kan zijn, waar ik me maar op afstem.
Ik proef die oude energie van ervaringen, mystieke ervaringen in de lucht om me heen.
Bij het opsnuiven ervan laat het me beelden zien en maakt het me blij.
Herkenning!
De beelden zijn zo oud, ik zie prachtige kleuren, prachtige energieën, er zijn mensen maar niet in vorm. Ook ik ben vormloos, maar zo vol leven!
Er is maar één gemoedstoestand; gelukzaligheid.

Het is of dat ik één ben met de sterren, tegelijkertijd lijk ik verder te zijn dan de sterren.
Het is of dat ik overal ben.
In het hele universum.
Alles herken ik, alles is thuis, alles ben ik.