Als het helemaal stil is geworden…

Als het helemaal stil is geworden…
In je..
Om je heen…
Dan blijft er nog maar een ding over.
En dat is Zijn.
Er Zijn.
Zoals dat je bent.
In het moment.
En dat geeft je dan zo’n ongekende voldoening.
Je hele wezen zal erin baden als het ware.
Je wordt gevuld met een energie die jij niet bent.
Maar toch jou toebehoort.
En die vervulling daarmee is werkelijk prachtig!
De woorden die ik er hier aan wijd, zijn in vergelijking met die ervaring totaal niets.
Ze doen er eigenlijk niet toe.
Het gaat om het ervaren.
Dan zal je weten wat ik hier bedoel.

Je zult je wellicht afvragen; maar hoe word ik helemaal stil?
Het is een gewoonte van je geworden om totaal niet stil te zijn.
Je weet daardoor dus ook niet goed wat het is…
Uit ervaring weet ik echter dat het stil worden, het zijn niet iets is wat je kunt forceren, want dan heeft het niet te maken met werkelijk stil zijn.
Uit ervaring weet ik dat het gewoon gebeurt.
Het overkomt je.
Soms in 1 moment.
Soms voor een langere tijd.
Maar als je het dan weer probeert vast te houden, dan zal het weer verdwijnen.
Het komt en het gaat, zoals dat het gaat.
Wat jij enkel kan doen is er gewoon maar Zijn.