Dit leven hier op aarde.

Dit leven hier op aarde, is zoals dat het is.
Er gebeurt hier van alles!
Goede dingen, leuke dingen en niet zulke leuke dingen.
Het behoort tot het leven dat is.
Dingen gebeuren.
Dat is hoe het leven is:
Dingen gebeuren.
Maar jij vindt misschien niet altijd alles even leuk.
Dat kan en dat mag.
Je zou misschien willen dat het anders was…
Dat mensen anders met elkaar omgaan.
Dat er geen oorlogen zijn.
Geen geweld.
Of wat dan ook.
Je zou dat misschien wel willen en dat is ook ergens wel begrijpelijk, het is een vrij menselijke gedachten.
Maar ik heb er over na gedacht…
En ik weet eerlijk gezegd niet of het ooit anders zou zijn hier op aarde, dan dat het nu is.
Want kunnen we dan nog wel spreken over ‘’aarde’’?
Ik bedoel; hier op aarde is alles.
Van alles.
Door elkaar.
Het ene bestaat, maar het andere ook.
Het ene kan ook niet zonder het andere.
Want hoe kan ‘’goed’’ bestaan, als er geen ‘’slecht’’ is?
Misschien hoort het hier op aarde wel zo te zijn, zoals dat het is.
Volgens mij is het ook nooit anders geweest…
Als je de geschiedenis induikt, dan zie je de ene oorlog na de andere.
Geweld, en nog veel meer!
Ik heb vaak het idee, dat alles zich steeds maar weer herhaalt.
En dat dit vrij normaal is, hier op aarde.
Want wat zou aarde anders kunnen zijn dan dit alles?
Ik kan je ideaalbeeld begrijpen, je zou misschien willen dat het anders zou zijn, dat wij als mensen meer op een liefdevolle manier met elkaar om zouden gaan…
Maar, kan dit werkelijk?
Hier op aarde?

Dingen gebeuren.
Dingen gebeuren, zoals ze gebeuren.
Het leven gaat, zoals dat het gaat.
Jij als mens zijnde hebt hier niet altijd wat over te zeggen.
Vaak eigenlijk niet.
Het gebeurt.
Het leven is, zoals dat het is.
Ik kan je frustratie enigszins begrijpen…
Je zou willen dat het anders zou zijn.
Maar weetje, daardoor ga je voorbij aan dat wat is.
Het leven, zoals dat het nu is.
En het leven zoals dat het nu is, hier op aarde, is een leven waarin geweld voortkomt, oorlogen en noem maar op, er gebeuren natuurlijk ook leuke dingen!
Maar dit alles behoort tot het leven wat is, nu op dit moment.
En volgens mij is het uitgangspunt altijd dat je kunt accepteren hoe iets is, zonder het te willen veranderen.
Ook al is het anders dan dat jij zou willen.
In het boeddhisme zeggen ze dat het leven hier op aarde dukkha is.
Dat betekent: ellende.
Het leven hier op aarde is ellende.
Kijk maar om je heen, dan zie je de ene oorlog na de andere, je ziet hoe mensen met elkaar omgaan, maar ook hoe jij zelf in het leven staat en maar door rent, en waarvoor?
Er lijkt soms geen ophouden aan…
Als je kan zien dat dit alles er is.
Gewoon zoals dat het er is.
Wantja, het is er!
Alleen dan gebeurt er iets bijzonders met je…
Je frustratie tegenover het leven houd op.
Omdat je dan beseft dat het leven is, zoals dat het is.
Het hoort hier op ‘’aarde’’.
Het is dat wat leven is.
Alles bestaat tegelijkertijd, het ene en het andere.
Als je dit alles kan zien, kan beseffen, zoals dat het leven is houd je frustratie op.
Omdat je dan niet meer dingen anders zou willen.
Je verlangen om in een ‘’betere wereld’’ te willen leven, is op gehouden met bestaan, omdat je het leven neemt zoals dat het is.
En dan gebeurt er iets moois met je!
Je bent dan aanwezig, in het leven, zoals dat het is.
Je bent dan echt in het Nu aanwezig.