Een mens.

Een mens.

Een wezen met ongekende kwaliteiten en talenten.
Totaal niet wetend wie hij is, wie hij werkelijk is.
Zijn ongekende kwaliteiten en talenten totaal niet benuttend.
Totaal onbenut latend.
Zijn kracht niet wetend.
Zijn, Zijn niet kennend.

Een mens, een wezen met ongekende kwaliteiten en talenten, levend hier op aarde, maar totaal niet levend vanuit zijn eigen kern, zijn Zijn.
Daardoor laat hij zijn kracht liggen, terwijl zijn kracht immens groot is, je zou het je haast niet kunnen voorstellen hoe groot deze is!
Want zijn kracht omvat heel de wereld, heel het Universum, het is één met het leven, al dat is.

Een mens, een wezen met ongekende kwaliteiten en talenten, die erom vragen om gezien te worden, de vragen om gehoor, om zo zichzelf optimaal in het leven neer te zetten en te leven met al het leven wat is.

Ik geloof erin dat een mens zoveel meer is dan dat hij denkt te zijn.
Een mens is een geweldig en prachtig kanaal.
Een kanaal waardoor immens grote energieën kunnen stromen.
Een kanaal waardoor het hele Universum kan stromen, rechtstreeks naar de aarde toe.
Een kanaal die je verbindt met Hemel en Aarde tegelijk!
Maar de mens laat zo vaak zijn ongekende kwaliteiten en talenten voor wat ze zijn, omdat hij niet wetend is.
Deels omdat hij gewoonweg ´´dom´´ wordt gehouden door deze maatschappij, omdat deze maatschappij niet zit te wachten op mensen die anders zijn, die zichzelf zijn, want daardoor verliest de maatschappij zijn kracht.
Maar ik geloof erin dat een mens het zichzelf verschuldigd is om zichzelf te erkennen en te kennen van binnen uit en van daaruit te leven!
Om al die ongekende kwaliteiten en talenten er te laten zijn en ze te brengen hier op aarde, door hem heen!

Een mens is een kanaal, waar verschillende energieën door heen kunnen stromen.
Je hebt energieën van een lagere orde, die je onbewust laten, maar je hebt ook energieën van een hogere orde, die echt iets brengen, door jou, hier op aarde.
De kunst is om bewust te zijn van dit alles, en enkel door dit bewust zijn leer je en zie je in dat je een keuze hebt.
Je hebt namelijk elk moment van de dag weer een keuze.
Laat je de lagere energieën door je heen stromen? Met als gevolg dat het jou onbewust laat, je zicht wazig maakt en je belemmert om er te mogen zijn zoals dat jij bent?
Of laat je de hogere energieën door je heen stromen? Met als gevolg dat je een helder zicht hebt en dat brengt, door jou heen wat niet van jou is, maar door jou heen stroomt en een verrijking is voor je wezen, elk mens en de aarde?
De keuze is aan jou.
Naar mijn idee en gevoel begint het bij dit, dat je in ziet dat je een keuze hebt, steeds weer, elk moment en dat je je keuze dat laat zijn wat het hoogste doel dient.
En hierdoor laat je je ongekende kwaliteiten en talenten vrij stromen, door jou heen, naar de aarde toe.

Je ongekende kwaliteiten en talenten zijn overigens naar mijn gevoel niet van jou.
Ze behoren het Universum toe, ze behoren het leven toe.
Ze stromen echter enkel door je heen, want door een mens kan het naar de aarde komen en stromen, alle kanten op.
Maar het is niet van jou.
Het is het leven wat door je stroomt.
En het is als mens zijnde de kunst om dit alles zo helder en duidelijk te zien, buiten je persoonlijkheid om en het toe te laten voor wat het is.
Alleen jij kan de energiestroom blokkeren of juist laten stromen, die keuze is aan jou.
En als je dit alles laat stromen en laat Zijn, dan heb je naar mijn idee het hoogst haalbare gehaald wat je als mens zijnde kan halen als het ware, je bent dan één met het leven, zoals dat het is.
Je hebt een stapje opzij gedaan als mens zijnde, je persoonlijkheid en je hebt het Universum, het leven de kans gegeven om door jou heen te mogen stromen in de wetenschap dat het leven weet wat het doet en jij als mens zijnde totaal niet.
En dat zijn nou jouw ´´ongekende en onbenutte kwaliteiten en talenten´´ als mens zijnde…