Thuiskomen in jezelf is pas echt aarden.

Thuiskomen in jezelf is pas echt aarden.

Laatst heb ik een artikel gelezen wat over aarden ging.
In het artikel werd het belang beschreven van aarden. Dit werd uiteen gezet door meerdere ´´aardingsoefeningen´´.

Dit wekte bij mij een reactie op met een vraag;
´´ Het hele principe van ”aarden” is altijd wel leuk en aardig om te lezen, al die oefeningen en enkel het woord aarden, dat je moet aarden. Maar dan is er nog niets gezegd in mijn ogen..
Naar mijn inziens heeft het hele aarden voornamelijk te maken met jezelf leren kennen van binnen uit. Als je jezelf niet kent, niet begrijpt, niet kan bevatten, hoe wil je dan aarden?´´

Steeds valt het mij op dat in spirituele kringen wordt gesproken over aarden. Dat het zo belangrijk is om te aarden. Er worden tal van oefeningen gegeven hoe je kan aarden en ik wil niet zeggen dat deze oefeningen niet werken of zullen werken, dat zullen ze wellicht wel, maar in mijn ogen zijn we nog steeds bezig aan de oppervlakte en word het echte ´´aarden´´ niet gezien, niet begrepen.
Het lijkt eerder op een soort van symptoombestrijding…

Echt aarden heeft vanuit mijn ogen gezien te maken met Thuiskomen in Jezelf.
Als jij jezelf kent, kan begrijpen, kan bevatten en kan accepteren zoals dat je bent, met alles erop en eraan, de leuke dingen, de minder leuke dingen, bepaalde verlangens die je koestert en heb en wat dan ook nog meer… dan kun je jezelf echt zien zoals dat je bent.
Je kan jezelf dan accepteren zoals dat je bent, met alles erop en eraan en dan aard je volgens mij.
Dit zijn dingen die niet te behalen zijn met bepaalde oefeningen, maar dit vraagt vanuit mijn ogen gezien om een ontwikkeling in jezelf, wil je echt kunnen voelen dat je thuis bent gekomen in jezelf.

Er is een verschil vanuit mijn ogen gezien met betrekking tot het ´´aarden´´ zoals wij vaak lezen in boeken, in artikelen, het aarden doormiddel van aardingsoefeningen.
En het echte aarden, het thuis komen in jezelf zoals ik hier beschrijf en probeer uiteen te zetten.
Het verschil is namelijk als volgt;
-Het aarden doormiddel van aardingsoefeningen, kan helpen, maar na een tijdje merk je dat je je niet meer zo geaard voelt. En dan zal je weer een aardingsoefening moeten doen, wil je je weer geaard voelen. Mocht je dit vergeten, dan zit je weer met de gebakken peren.
Het werkt dus voor korte tijd.
-Het thuiskomen in jezelf heeft daarin tegen een langdurig effect, zo niet een blijvend.
Er gebeurt namelijk iets met je als je jezelf leert kennen van binnen uit, je vind dan als het ware je basis, diep in jezelf.
Ik noem het je ´´Zijn´´, de meest eenvoudige staat van de mens.
Als je daarin bent, kan zijn, kan blijven, dan aard je gewoon weg, vanuit het niets. Je bent er dan.